سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
195
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
آن طلاق داده شده راجع است و ضمير مؤنث در [ مسكنها ] به [ مطلّقه ] عود كرده و مراد از اين مسكن ، منزلى است كه قبل از طلاق در آن سكنا داشته باشد . قوله : و ان كان دون حقّها : ضمير در [ كان ] به منزل و در [ حقها ] به مطلّقه راجع است . قوله : فلها طلب المناسب : ضمير در [ لها ] به مطلّقه راجع بوده و مراد از [ المناسب ] خانهاى است كه مناسب با شأن و حالش مىباشد . قوله : او فوقه : يعنى او فوق المناسب . قوله : فله ذلك : ضمير در [ له ] به زوج راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] اخراج زن به منزل مناسب است يعنى اگر زن چنين - درخواستى از شوهر نمود مرد مىتواند او را از منزل طلاق به منزل مناسب انتقال دهد . متن : و لو اضطرت إليه لحاجة خرجت بعد انتصاف الليل و عادت قبل الفجر مع تأديها بذلك ، و إلا خرجت بحسب الضرورة ، و لا فرق في تحريم الخروج بين اتفاقهما عليه و عدمه على الأقوى ، لأن ذلك من حق اللَّه تعالى و قد قال تعالى : " لا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَ لا يَخْرُجْنَ " بخلاف زمن الزوجية فإن الحق لهما . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : اگر زنى كه در عدّه هست به خاطر حاجت و نيازى مضطر شد كه از خانه خارج شود وظيفهاش اينست كه بعد از نصف شب خارج شده و پيش از طلوع فجر به خانه مراجعت نمايد مشروط به اينكه حاجتش در اينوقت برآورده شده و نيازش بر طرف گردد و در غير اين صورت به